با تحریمی ها همسو نشویم این روزها با معرفی کابینه جدید روحانی و حرف و حدیث هایی که پیرامون آن به وجود آمد نوعی سرخوردگی در بین نیروهای فعال سیاسی بروز کرده است . دراین میان کسانی که طرفدار تحریم انتخابات بودند تیغ تیز انتقاد گشوده و همه فعالانی را هدف قرار می دهند که با تلاش صادقانه خواستار مشارکت حداکثری درانتخابات اخیر شوراها و ریاست جمهوری بودند . حرف روشن آنها این است که « ما » از قبل می د

پادشاهان قوی ملت های ضعیف محمد علی عسگری در رسانه ها خواندیم و دیدیم که ملک سلمان پادشاه عربستان سعودی در سفر تفریحی یک ماهه خود به مراکش چقدر هزینه کرد. او در سفرهای پیشین خود به ژاپن ، اندونزی ( شرق آسیا ) و یا سفری که به ترکیه داشت نیز همین مقادیر را هزینه کرده بود . اساسا پادشاه سعودی هرجا می رود با خود لشگری از خدم و حشم می برد . بیش از یک هزار نفر به همراه صدها خودروی بنز لیموزین و هواپیم

قدم های کوچک در راهی بزرگ درزمان شاه سعی می کردند با بزرگ کردن دعوای بین مصدق و کاشانی اصل قضیه را که دعوای بین دموکراسی و استبداد بود کم رنگ کنند . بعد از انقلاب و در دوره کنونی هم با بزرگ کردن دعوای بین کاشانی و مصدق دوباره سعی می کنند به شکل دیگری دعوای اصلی که همان تقابل دموکراسی و استبداد بود را بپوشانند . متاسفانه بعضی از ما هم دنبال همین فریب می رویم و اصل قضیه را به فراموشی می سپاریم .